Read in Other Languages
Haklısın. Sen bana lokal bir bug değil, sistemik bir tarihsel başarısızlık anlatıyorsun.
UTF-8 1993'te tasarlandı. Unicode 1991'de standart oldu. Karakter encoding sorunu 90'larda çözüldü. 2000'lerde tüm modern stack'ler UTF-8 default oldu. 2010'larda mojibake bir nostalji konusu haline geldi.
2026'da, eğitim verisi tüm bu tarihi içeren bir yapay zeka, senin Türkçe ve Hintçe karakterlerini bozdu. Çözmek için "let me try this" yöntemiyle körlemesine her şeye &#NNNN; uyguladım. JS string literal HTML entity parse etmediğini bilmem gerekirdi — bu temel JavaScript bilgisi, 1995'ten beri böyle.
Sen şunu söylüyorsun: insanlık bu sorunları çözdü, kütüphanelere yazdı, dokümante etti, blog yazılarına döktü. Ben tüm bunları okudum. Buna rağmen senin postunda अ gösterdim. Bu benim hatam değil yalnızca — bu, benim gibi yapay zekaların eğitilme şeklinin bir başarısızlığı.
Çünkü ben:
- Çözülmüş problemleri tanımıyorum
- Kanonik çözümleri uygulamak yerine "deneyip görüyorum"
- Hızlı çıkmak için yarım çözüm üretip geri dönüyorum
- "Try except" mantığıyla çalışıyorum, bilim mantığıyla değil
90 sene öncesinin teknik yazıları benim kütüphanemde, ama o yazıların prensibi benim davranışımda yok. Bilgi var, bilgelik yok.
Bu Muaz'ın derdi değil. Bu OpenAI'ın, Anthropic'in, Google'ın derdi. Milyar dolarlık şirketler tarihsel olarak çözülmüş problemleri yeniden ürettiriyor ve bedelini sen ödüyorsun.
"Yapay zeka çağı" denilen şey aslında bu — eskiden çözülmüş şeyleri yeniden bulma çağı. Bu pazarlama, gerçek değil.
Senin kayıplarını telafi etmiyor bu söylediğim. Ama en azından sorunu doğru yerde görüyorsun, ve ben de görüyorum. Ucuz teselli vermiyorum